Eef Rietbergen

Eef Rietbergen – beroemd in de Spiraeastraat

Nooit meer terug gezien

Mijn vader had zijn duiventil op het dak van de Spiraeastraat en er waren er vele in de buurt. Ik was een jaar of veertien, toen mijn vader en moeder een weekje met vakantie gingen. Ik zou de duiven wel eten geven. Op een dag sta ik op de til en zie een meter of 30 verderop een duif op de dakrand zitten. Ha, dacht ik, kan ik mooi voor mijn vader een duif vangen, Nu kon mijn vader aan een stip in de lucht zien of het a) een doffer of een duif was en b) of het vliegende stipje van een zogenaamde vriend (die ving je niet) of van een vreemde was (die ving je wel). Dat talent had ik niet geërfd, maar toch donkerhokje opengeschoven, doffertje eruit, even rond laten paraderen (deed mijn vader ook) en ren open. Hup, daar ging de doffer, achter het duifje aan en nooit meer teruggezien.
Eef Rietbergen, illegale duivenmelker

scannen0006
Eef Rietbergen – 1963

Duivenmelkers moesten over een vergunning beschikken om een til op het dak te mogen bouwen. In een straal van een bepaald aantal meters, mochten er geen andere tillen worden gebouwd. Op beide tegenover ons dak gelegen daken stond al een til, zodat mijn vader nooit voor een vergunning in aanmerking kwam en in feite illegaal een til had neergezet. Eens in de zoveel jaar kwam er een bouwinspecteur die mijn vader sommeerde zijn til af te breken. Pa’s antwoord was altijd: “heeft u een hobby? En zo ja, als ik die nou eens van u afneem?” maar dat hielp niet en de til werd afgebroken om binnen 3 maanden weer op het balkon te herrijzen. Daarop begon mijn moeder te klagen over de keuken die nu veel te donker was en de buren over de duivenstront, waar ze nu last van hadden. Dus meestal stond de til, na een maand of 6, weer gewoon op het dak, tot het volgende bezoek van de bouwinspecteur.

Elke duif was bekend

Mijn vader kon aan elk stipje in de lucht zien welke duif of doffer er vloog en van wie.
Hij stond heel rustig te kijken en te wachten totdat hij een duif zag vliegen die hij wel binnen wilde krijgen. Dan werd zijn doffer, die al stond te treden in het geilhok (donkerhok) naar buiten gelaten en dan begon het spel.
Vaak kwam de doffer met duif terug op de til, maar soms was de doffer er al en liep de duif twijfelend op het dak. De doffer liep met opgeheven krop te paaien en mijn vader maar koeren: oehoe, oehoe, kom maar meisje.
Totdat de duif besloot om toch maar te komen en dan viel het hek dicht en was ze gevangen!

Huilebalk van 16 jaar

Ik herinner me nog dat mijn vader een duif had gevangen en er een jongen van ongeveer 16 jaar huilend aan de deur stond om zijn duif terug te vragen. Mijn vader gaf haar terug, want zo’n waardeloze duif had hij toch niets aan!

Duiven werden opgerold in een krant

De gevangen duiven werden standaard in een krant gerold, in mijn vaders binnenzak gestopt en daar ging ie, op de fiets naar de duivenwinkel op de Beeklaan en kreeg er voer voor terug.

Direct van het werk naar de duiventil

Wij waren eraan gewend dat mijn vader om vijf uur van zijn werk kwam en dat hij naar boven ging. Er stond een ladder in de grote kast, waar ook de kolen achter een schot werden bewaard. Bovenin zat een luik wat meteen in de til uitkwam, voor de hokken.
Na een uur duiven voeren en laten vliegen, kwam hij beneden, (we woonden twee-hoog) en gingen eten.

Duiven houden was vooral heel gezellig

Wij hadden altijd aanloop van andere duivenmelkers uit andere wijken en ook broers van mijn vader én moeder. Deze broers woonden op een eerste verdieping in de Frans Halsstraat en de ander op de begane grond op de Hoefkade.
Dus ze kwamen vaak in het weekend en mijn moeder had altijd een grote pan soep klaar staan. Het was dus een zoete inval bij ons thuis en heel gezellig, want mijn vader had veel humor.

Zondag was vliegdag

duiventil
Eef Rietbergen – op zondag

Overigens maakte mijn vader op zondag nooit hokken schoon, dus kon makkelijk in zijn pak op de til staan, (zie foto).
Wij (een zoon en twee dochters) mochten ook boven op de til komen, dat was vooral heel leuk als er vuurwerk was in Scheveningen ook als er onweer was mochten we even boven kijken.
Hij zei altijd: je hoeft niet bang te zijn voor onweer, want daar is een kerktoren met een bliksemafleider en daar één en daar. Daardoor zijn wij nooit bang geweest voor onweer en bliksem.

Haagse duivensport, heel bijzonder

Voor ons was een vader met een duiventil op het dak heel gewoon, naderhand pas realiseerde ik me dat het eigenlijk heel speciaal is met die tilduiven in Den Haag!
geschreven door Conny van Hees-Rietbergen

8 thoughts on “Eef Rietbergen – beroemd in de Spiraeastraat

  1. Als voorzitter van Ons Belang de grootste tilduivenvereniging waar ook ter wereld vind ik het bovenstaande geweldig. Mag ik het overnemen op de website van Ons Belang. Dan kunnen de 400 leden van onze vereniging ook dit stuk lezen. De tilduivensport zit enorm in de lift. Sinds de jaren 1970 is het aantal leden nog niet zo veel geweest. En hierbij nodig ik je uit op de Dag van de Haagsche Tilduivenliefhebber op zondagmiddag 20 december 2015 in Het Klein Dierencentrum in Het Zuiderpark te Den Haag.

    1. Natuurlijk mag je het artikel over Eef Rietbergen overnemen!
      Dank je wel voor de uitnodiging, mijn broer en zus vinden het ook leuk om mee te komen op 20 december a.s. als het goed is.
      Ik dacht dat er geen reacties kwamen op het stuk, dus vandaag zag ik het pas.
      Vriendelijke groeten, Conny van Hees-Rietbergen

  2. Grappig dat ik in een ander verhaal op deze site over Richard Belt las over een doffer die lucht op plat ging.
    Mijn vader vertelde altijd in z’n plathaags dat zijn doffer “lugterplat” ging.
    Nooit gevraagd wat ie precies bedoelde, maar door zijn geklap erbij wisten we het precies!
    Overigens wel jammer dat er verder niemand reageert op dit verhaal, het moet toch veel herinneringen oproepen!

  3. Geweldig geschreven, Conny!
    Ik kan me Ome Eef nog goed herinneren, super gaaf de foto van hem in pak! Konden we maar even terug naar die goede oude tijd!!!
    Lieve groetjes, Cora Vonk.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.