Een vlucht waarbij opvallend veel postduiven laat of niet thuiskomen, wordt in de duivensport al snel een rampvlucht genoemd. De oorzaak is zelden met één verklaring af te doen. Weer, lossingsmoment, afstand, conditie, ervaring en omstandigheden onderweg kunnen elkaar versterken.
Wanneer spreken we van een moeilijke vlucht?
Een vroege uitslag zegt niet meteen hoeveel duiven uiteindelijk verloren zijn. Een deel keert later op de dag of in de dagen erna terug. Toch verdienen vluchten met veel achterblijvers een zorgvuldige evaluatie. Daarbij zijn controleerbare gegevens belangrijker dan aannames.
Factoren die een rol kunnen spelen
- Weer en zicht: mist, lage bewolking, buien, hitte en ongunstige wind kunnen de oriëntatie en belasting beïnvloeden.
- Lossingsplaats en lossingstijd: een vrije vliegrichting, voldoende zicht en een passend tijdstip zijn essentieel.
- Conditie en gezondheid: een duif die niet volledig fit is, loopt tijdens een zware vlucht extra risico.
- Ervaring: jonge of weinig opgeleerde duiven hebben minder routine dan ervaren oude duiven.
- Obstakels en predatie: hoogspanningslijnen, gebouwen, windturbines en roofvogels kunnen incidenten veroorzaken, maar exacte aantallen zijn meestal niet betrouwbaar vast te stellen.
- Transport: duur, temperatuur, bezetting, ventilatie en toegang tot water kunnen het herstel vóór de lossing beïnvloeden.
Geen onbewezen aantallen of schuldigen
Over verliezen door roofvogels, jagers of andere oorzaken circuleren veel stellige cijfers. Zonder onafhankelijk onderzoek en goede registratie zijn zulke aantallen niet controleerbaar. Ook is het niet verantwoord om organisaties of groepen als hoofdschuldige aan te wijzen zonder bewijs.
Roofvogels maken deel uit van de natuur en kunnen lokaal voor schade zorgen. Dat is voor getroffen liefhebbers ingrijpend. Een melding met datum, plaats en omstandigheden helpt meer dan een algemene schatting.
Wat kan een duivenhouder zelf doen?
- Korf alleen duiven in die gezond, voldoende getraind en hersteld zijn.
- Bouw afstand en mandervaring bij jonge duiven geleidelijk op.
- Controleer na een moeilijke vlucht welke duiven later terugkeerden.
- Noteer weer, aankomsttijd, conditie en eventuele verwondingen.
- Meld structurele problemen via de vereniging en de NPO.
- Raadpleeg bij ziekteverschijnselen een dierenarts met vogelkennis.
Beoordelen op gegevens
Een goede evaluatie kijkt naar lossingsinformatie, weergegevens, verloop van de concoursuitslag, meldingen van laatkomers en verschillen tussen regio’s. Daarmee ontstaat een eerlijker beeld dan met één spectaculaire verklaring.
De NPO is de landelijke organiserende postduivenbond in Nederland. Actuele lossingsinformatie, reglementen en procedures kunnen veranderen; controleer daarom altijd de meest recente informatie van de NPO en de eigen vereniging.
Verder lezen: Postduiven houden | Vliegconditie herkennen | Beginnen met wedstrijden
Plaats een Chinese duivenfluit (duif staart fluit) op de postduif om roofvogels weg te jagen.
Ach, en als je er 1 vindt met een gebroken vleugeltje, geven deze postduifliefhebbers geen reactie meer. Dat je nou vanuit Brabant je beschadigde duif niet wilt ophalen in Friesland, kan ik nog wel begrijpen. Maar dat er dan niemand bereid is hem op te halen en nog te verzorgen, of desnoods uit zijn ” lijden” te verlossen, dat verbaast mij. De dierenambu niet, de liefhebbers in plaats S niet, de liefhebbers in plaats L niet, de oproep op een forum niks, nada. Etc. Nou, op naar de poelier voor die ene euro dan maar want hij zit nu te vermageren in mijn badkamer. En als ik hem voor de roofvogels gooi, komen er nog meer roofvogels en dan zit ik volgende week weer met zo’n arm ding.
Ik begrijp inmiddels dat 1 zo’n diertje er helemaal niet toe doet. Zelfs niet voor ” liefhebbers”. Alleen degenen die ” thuiskomen” doen ertoe. Ik zal “ze” voortaan langs de weg laten creperen, wachtend tot ze door een sperwer uit hun lijden worden verlost.
Hoe kun je dit nou een leuke bezigheid vinden? Ondertussen zit het beestje al 2 dagen in mijn badkamer en weet ik niet wat ik ermee moet. En hoe langer hij daar zit, hoe absurder ik deze “sport” begin te vinden.
Rare ‘sport’ ook, met die postduiven. En dat een individuele duif niets waard is, zeker als ie niet bij de vlotsten zit, heb ik zelf ook ervaren. Gevonden exemplaar bij eigenaar gemeld, nooit opgehaald. Dat ze lekkere hapjes zijn voor roofvogels lijkt me overigens vanzelfsprekend, ze kennen de grote boze wereld niet. Altijd in hokjes gezeten en opgegroeid, lekker vertroeteld met eten en verzorging. Nooit geleerd op te passen voor gevaren daar buiten.