Marcel Fehling: studie, loopbaan en betrokkenheid bij duiven

https://www.drenthenu.nl/nieuws/nieuws/470158/marcel-fehling-studie-was-positief-maar-pittig.html
Emmen – De studenten van Stenden, ze kwamen en ze gingen. Waar zijn ze gebleven en hoe kijken ze terug op hun studie? Deze week Marcel Fehling, afgestudeerd in 2015.
Een student van 49 jaar uit Scheveningen die in Emmen zijn Associate Degree (tweejarig hbo) Logistiek en Economie behaalt – hoe zit dat? Naast twee bachelorvarianten (Nederlands en Engels), biedt Stenden Hogeschool in Emmen ook een Associate Degree Logistiek aan. Het is een duale opleiding (werken en leren). Voor die opleiding heeft Stenden contacten met verschillende grotere bedrijven die werknemers willen opscholen van mbo- naar hbo-niveau. Een van de bedrijven is PostNL. En een van die studenten is Marcel Fehling (Scheveningen, 1967).
De daling van de briefpost zette ook zijn baan op de tocht. Met een AD-opleiding kreeg hij de kans een basis te leggen voor een nieuwe baan. Marcel is getrouwd met Zilla. Hij heeft twee zonen (van 3 en 0 jaar) met Zilla, en twee dochters uit een eerder huwelijk.
Dankzij je AD-getuigschrift ben je aangenomen op de bloemenveiling Flora?
Het papiertje heeft zeker geholpen. Bij PostNL heb ik me na mijn middelbare school opgewerkt van postbode tot vestigingsmanager ‘voorbereiden briefpost’. Sinds januari 2016 ben ik teammanager logistieke operatie op de bloemenveiling.
Wat maakt je werk leuk?
De variatie en de vrijheid. Wij zijn nu bezig met een grote logistieke pilot om de tijd tussen de verkoop op de veiling tot de aflevering bij de klant terug te brengen van 2,5 naar 1,5 uur!
Wat verdien je?
Op fulltimebasis verdien ik tussen de €3500 en €4000 per maand. Maar op maandag heb ik een papadag.
Hoe kijk je terug op je studie?
Positief, maar het was pittig. Van de 24 studenten waarmee wij gestart zijn, heeft ongeveer de helft zijn getuigschrift gehaald. Maar wij zijn heel goed begeleid door de docenten.
Hoe zie je de toekomst?
Mijn contract bij Flora loopt in april af. Mijn manager wil graag dat ik de bachelor er nog achteraan doe, maar ik wacht eerst nog even de contractverlenging af.
http://www.de-sis.nl/wp-content/uploads/2017/06/Artikel-Okt-2015-SISbestuur.pdf
Voorzitter: Marcel Fehling
Ik ben getrouwd en heb drie kin- deren. In 2003 ben ik gevraagd om toe te treden in het bestuur. Na een tijdje commissaris te zijn geweest ben ik gevraagd voor de functie van secretaris en sinds 2015 als voorzit- ter.
Ik werk bij PostNL als manager van een voorbereidingslocatie. Op deze locatie wordt de post voorbereidt om daarna te worden bezorgd door de postbezorger. Als manager sta je dagelijks voor groepen en moet je veel in gesprek. Zaken organiseren en verbeteren is mijn werk. Ik heb dan ook geen moeite om tijdens de vergaderingen het woord te voeren.
Ik heb sinds dat ik een jaar of 12 was duiven, inmiddels dus al 35
jaar. Het vreemde is dus dat nie- mand in mijn familie ook maar één duif had. Door vriendjes in de buurt tijdens het buitenspelen ben ik met duiven in aanraking gekomen. Ik ben begonnen met ‘gewone’ tilduiven en verslaafd geraakt aan de spanning om een duif te vangen. Wat was het vroeger een fantastische tijd. Niet op tijd eten omdat er een vreemde duif zat of de hele dag op het dak om te proberen om een vreemde te vangen en deze dan juist door je buurman gevangen zien worden.
Ook je beste duif vergokken en een hele goede uit de buurt vangen, of op de ets of met de tram naar de Zwarte Vogel in de Schalk Burger- straat, de Springer in de Heester- straat en Thunto in de Fahrenheit- straat voor een nieuwe duif, praatje, bakje kof e of een biertje was heel erg gezellig.
De eerste Spaanse duif die ik te zien kreeg was een rode Laudino duivin bij een vriend op de til. Het was een korte duif, leek wel een elastiek zo snel. De bijzondere rode kleur en de uitstraling spraken mij direct aan. Bij navraag was deze duivin afkomstig van Jack van Duin.
Via hem kwam ik in 1998 in aanrak- ing met de SIS en andere Spaanse rassen zoals de Gaditano en Gra- nadino en de Jiennense. Wat een prachtige duiven! Deze wilde ik
ook wel proberen op de til. Ik heb verschillende rassen op de til gehad met wisselend resultaat. Deze ras- sen zijn niet te vergelijken met de vangstcapaciteiten van de tilduiven. Uitzonderingen daar gelaten. Je houdt deze duiven voor jezelf en het is meegenomen dat je er af en toe eens wat mee vangt.
Van alle rassen is Laudino Sevillano gebleven. Waarom dan dit ras? Wat mij toen het meeste aansprak was
de actie die er in zat en de duivinnen waren zeer snel op de til. Dit was toen door de ‘tilduivenogen’ waarmee ik duiven beoordeelde. Momenteel vind ik vooral de uitstraling en de wratontwikkeling het mooist. Na de verhuizing van het dak naar de tuin werd het vangen nog minder belang- rijk. Het proberen mooie jongen te fokken werd een nieuw doel.
Ik kreeg dieren van Herman War- menhoven en oud secretaris Charles van der Geest. In het begin wat laag gestelde dieren met dikke oogranden en wat kortere koppen, maar door te selecteren kwamen al snel de betere dieren. Echter was het vliegen nog niet helemaal wat ik wilde. Ik heb veel dieren weggedaan omdat ze
niet vlogen. 10 jaar geleden kwam een droom en doelstelling uit. Een vijfdaags bezoek aan een show in Spanje. Het verslag staat in het bulletin van september 2005. Twee koppels Laudino’s van een fokker welke met de dieren vloog was het resultaat en de eerste kennismaking met Carlos Loza Fernadez.
In 2011 voor de tweede keer naar Spanje om op zoek te gaan naar goed ontwikkelde vliegende Laudi- no’s. Door de hulp van Carlos hebben we deze gevonden bij fokkers in Se- villa en Malaga. We konden een aan- tal goede dieren aanschaffen. Mijn stam is momenteel goed vliegend maar nog niet af. Door verschillende lijnen nog onvoldoende uniformiteit. Dit is de uitdaging voor de komende jaren om te verbeteren.
Ik ben lid geworden van de SIS
om aan Spaanse dieren te komen.
In 1998 waren er nog zeer weinig Spaanse dieren in Nederland. Tegen- woordig kun je rechtstreeks in con- tact komen met Spaanse fokkers en hun dieren bekijken via internet. Ik heb toen ik lid werd er veel energie in gestoken om in contact te komen met leden om dieren te krijgen of te lenen om verder te komen. Dit is een proces geweest van jaren investeren, momenteel wordt er wel eens ge- dacht dat als je lid wordt van de SIS dat de duiven je tegemoet komen vliegen. Dit laatste is trouwens een zeer belangrijk aspect.
De Spaanse rassen moeten blijven vliegen! Er zijn al voldoende rassen die in een showvogel zijn veranderd. Na zoveel jaren lid voel ik me thuis bij de club. We hebben leuke en ge- zellige clubavonden met een goede
6
opkomst, een mooie clubdag met veel dieren van een prima niveau! Voor de toekomst denk ik dat we blij mogen zijn dat we al deze avonden kunnen blijven organiseren met voldoende afwisseling en dit mooie boekje kunnen blijven maken.
We hebben echter wel de leden hier voor nodig. Iedereen die ergens
aan mee wil helpen kan zich bij het bestuur melden. Een rasbespre-
king of een artikel voor het blad helpt al enorm om de variatie er in
te houden. Ik weet dat mensen dit lastig vinden maar wij als bestuur kunnen jullie hierbij helpen door informatie te verstrekken of presen- taties te maken. Als we dit gezamen- lijk kunnen oppakken houden we het voor iedereen behapbaar en blijft ook het bestuur gemotiveerd.
Ik denk dat wat we nu als vereniging bereikt hebben al zeer veel is en dit de komende jaren moeten continu- eren. De ideeën waar ik zelf nog mee loop zijn: het promoten bij de jeugd van de duivenhobby en meedoen aan een show in Spanje. Geen makke- lijke dingen om te organiseren, dus ideeën zijn van harte welkom.
Wij zijn momenteel bezig om een aantal rassen te erkennen. De Balear, Murciano, Marteno en de Veleno. Een proces wat ook tijd vergt. Zo moet er een standaard komen die vertaald zal moeten worden vanuit het Spaans. In oktober ga ik naar Spanje om dit te proberen voor elkaar te krijgen. Daarna zullen er dieren op de shows ingezonden moeten worden om alles of cieel te maken. We hebben hier wel de fokkers van deze rassen voor nodig.
De bereidheid is er zeker! Wat ik belangrijk vind binnen de club is dat we elkaar met respect behandelen en eerlijk zijn tegenover elkaar. Ook elkaar helpen om verder te komen door dieren uit te wisselen of advies te geven. Dit vond en vind ik nog steeds één van de leukste dingen om te doen, praten over duiven!
http://www.kleindiermagazine.nl/KMonline/KM200612/km.html/files/assets/basic-html/page52.html
Tekst: Marcel Fehling, foto’s: Herman Warmenhoven. 712 De Spaanse duiven uit de groep van de Spe- ciaalclub van Iberische Sierduiven (de S.I.S.) zijn welbekend op onze Nederlandse shows. Ze worden regelmatig ingezonden in diverse rassen. De Gaditano Kropper is misschien wel de bekendste die de laatste jaren veel wordt geshowd. In het oktobernummer van Kleindier Magazine stond zelfs op de voorpagina een prachtige Gaditano Kropper van P. Dirksen afgebeeld! Een prachtig kropperras dat opvalt op de showsmet zijn grote blaaswerk en de vele kleurtjes. Of deGranadino Kropper met zijn elegante voorkomen.En dan de Canaria Kropper die steeds gewilderwordt, ook al is hij pas erkend in Nederland.De Jiennense Kropper en de Laudino SevillanoKropper zien we de laatste jaren toch ook welregelmatig op diverse shows, echter niet in grotegetalen.De andere rassen die tot onze Speciaalclub horenzijn de Gorguero Kropper, Colliano Kropper, Ra-feño Kropper, Moroncelo en de Morrilero, maardeze zien we weinig op de show. Dit komt omdat demeeste liefhebbers ze gebruiken ommee te vliegenen minder om te showen. Bovendien zijn er maarweinig fokkers van deze rassen.Uitzondering hierop is de clubdag van de S.I.S. diein de regel eind oktober gehouden wordt. Dezeshow wordt maar op één dag gehouden en danzien we deze ‘zeldzamere’ rassen wel in redelijkeaantallen.Showen en vliegen De S.I.S. promoot sinds een aantal jaren beidedisciplines, dus showen en vliegen.De doelstelling van onze vereniging is dan ook hetlaten zien van je dieren op de show en het genietenvan je eigen dieren als ze vliegen. Er zijn regelmatigdiscussies over de combinatie showen en vliegen.Immers een goede vliegduif is lang niet altijd eengoede showduif en andersom evenmin. Het gaat erechter om dat je kunt genieten van je dieren en datje iemand anders daarin laat delen.Om het vliegen te blijven stimuleren hebben weenkele jaren geleden een Allround kampioenschapopgezet. Als je met deze discipline wilt meedoen,dan moet je aan twee voorwaarden voldoen.Ten eerste moeten de opgegeven dieren wordententoongesteld op de clubdag en ten tweede wordenze beoordeeld op hun vliegcapaciteiten. De combi-natie van deze twee scores bepaalt de winnaar. Eenvogel die dus in zijn raskenmerken perfect is opde show, maar niet goed vliegt kan nooit winnen.Andersom geldt hetzelfde. Afgelopen jaar heeft ereen blauwschimmel Jiennense Kropper gewonnen.Deze doffer behaalde een U en een F op twee ver-schillende shows en behaalde tevens een uitstekendresultaat met het vliegen. Hij heeft zodoende hetkampioenschap gewonnen. Het is dus mogelijk!Het belangrijkste aspect bij het beoordelen vande vliegcapaciteiten bij de Spaanse rassen is hetbeoordelen van de verschillende vliegstijlen.Zo vliegt de Gaditano Kropper met een ‘bolle’staart. De Laudino Sevillano Kropper heeft eenvlakke vliegstijl en de Colliano Kropper vliegt meteen opgetrokken kop.Er wordt goed gekeken of elk ras goed vliegt inhaar eigen vliegstijl. Een Gaditano Kropper meteen holle staart kan dus niet!Het vliegen met deze rassen gebeurt in het heleland, maar in de Randstad toch wel het meest. Inde Randstad heerst nog een ‘vangcultuur’ waar dezedieren zich uitstekend voor lenen. Het ‘vangen’ be-staat uit het op verschillende manieren uit de lucht‘vangen’ van iemand anders zijn duiven. Aan deze‘sport’ beleven vele leden van de S.I.S. en andereliefhebbers iedere dag heel veel plezier.De Speciaalclub van Iberische Sierduiven, waardeze rassen zijn ondergebracht, heeft ongeveer 350leden in de club. Het is een bont gezelschap: de ene