Al meer dan 300 artikelen over duiven
Veel gezochtDuivenziektenDuivenhokJonge duivenVoedingKweken
Liefhebbers en hun verhalen

Johannes Dagevos van Rij: herinneringen aan Haagse duiventillen

Redactionele toelichting: Deze gastbijdrage is een persoonlijk levensverhaal en tijdsdocument. Namen, plaatsen en herinneringen zijn weergegeven vanuit de auteur.

Johannes Dagevos van Rij, voor veel bekenden Joop, groeide op in een buurt waar duiven een vanzelfsprekend onderdeel van het straatbeeld waren. Buren hielden duiven, kinderen keken naar de til en verhalen werden van liefhebber op liefhebber doorgegeven.

Een Haagse duivencultuur

Duiventillen waren ontmoetingsplaatsen. Liefhebbers spraken over afkomst, kleur, vliegwerk en karakter. De kennis was praktisch en lokaal: men leerde vooral door te kijken, mee te helpen en oudere houders vragen te stellen.

Herinneringen als historische bron

Persoonlijke herinneringen brengen een verdwenen wereld dichtbij, maar zijn geen volledige chronologie. Jaartallen en namen kunnen in andere bronnen anders worden weergegeven. Juist daarom is het waardevol zulke getuigenissen herkenbaar als persoonlijk verhaal te bewaren.

Veranderde normen

Oude vang- en tiltradities horen bij de geschiedenis, maar een vreemde of verdwaalde duif blijft eigendom van de oorspronkelijke eigenaar. Ringgegevens moeten worden gecontroleerd en de duif moet worden gemeld en terugbezorgd.

Waarom dit verhaal blijft

Het portret laat zien hoe sterk duiven verbonden waren met buurt, familie en vriendschap. Die menselijke laag maakt het een belangrijk archiefstuk naast de technische artikelen over rassen en verzorging.

Redactionele verantwoording

Dit artikel is gecontroleerd op duidelijkheid, bruikbaarheid en verantwoorde formulering. Praktijkervaring wordt niet als wetenschappelijk bewijs gepresenteerd. Informatie over ziekte, medicijnen en behandeling is algemeen en vervangt geen onderzoek door een gespecialiseerde dierenarts.

Onze redactionele werkwijze · Meld een onduidelijkheid of stel een vraag

6 reacties op “Johannes Dagevos van Rij: herinneringen aan Haagse duiventillen”

  1. Iemand stuurde mij “Ik stop ermee” naar mij toe. Stomverbaasd dat er zelfs in Groningen tilduiven worden gehouden. Zelf heb ik al bijna 70 jaar tilduiven, van vader op zoon en mijn opa had ook al tilduiven. Ik ben voorzitter van Ons Belang, een vereniging met 350 leden en daar ben ik elke dag erg druk mee. Gezien je verhaal zou ik gaarne met u eens praten over tilduiven. Zie ook de site van ons en op facebook Guus Nieuwmans.
    Hopelijk hoor ik wat van u.
    Groeten en succes met de duiven.

    • Geachte Heer Guus Nieuwmans.
      Ik heb uw naam bijna iedere maandag ochtend als ik een van mijn werknemers op haalde horen vallen.Altijd hoorde ik de geweldige verhalen uit het Haagse duiven gebeuren.Het was rond 1978 toen Rob de Vos uit Culemborg bij mij in dienst trad.Deze jongen uw neefje was helemaal bezeten van de til sport en raakte er nooit over uit gepraat. Ook vertelde hij vaak over zijn oom Guus die hij verafgode .Immers deze man had hem alles geleerd en bezorgde Rob top til duiven die uit de buurt moesten. Dit even in het kort mijn reactie mvg J.Dagevos van Rij

  2. Geachte heer van Rij,
    Met veel plezier heb ik uw artikel gelezen en ik vind het zeer aandoenlijk wat u weergeeft over het houden van duiven,toendertijd als kleine jongen.Zelf moet ik dan denken aan het feit hoe ik als kleine jongen op achtjarige leeftijd in 1960 mijn eerste koppel Valenciano’s van mijn vader kreeg.Het zijn dierbare momenten uit een vervlogen tijd die men blijft koesteren.Volgens mij heeft u nog steeds duiven,de Morrillero samen met uw vrouw,of heb ik mis.Zo ja wens ik u beiden veel plezier met dit fraaie ras.
    Vriendelijke groet,
    Eric.M Dol

  3. Beste Joop,
    Nu ik al enige tijd van mijn pensioen geniet merk ik ook herinneringen met nostalgie van vroegere tijden in Den Haag met mijn Tilduiven.
    Kortgeleden een bezoek gebracht aan de duiven winkel van de familie de Zwart in de Schalkburgerstraat in Den Haag .
    Ja dan gaat mijn duizendjarig weer spreken.
    Wat een nostalgie nauwelijks verandering in 60 jaar.
    Groet peter

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Beschermd door CleanTalk Anti-Spam